Samenwerken is geen doel.
Het is een middel.
‘Wat wil je graag weten?’ is de vraag waarmee Harry de Vink het gesprek opent.
Een vriendelijke blik. Een open houding. Je voelt meteen waarom mensen graag met hem samenwerken.
Zijn gespreksopening is doelgericht. Met de komst van de onderwijsregio veranderde het speelveld. Van scholen wordt gevraagd samen te gaan werken. Voor Harry was dat aanleiding om aan te haken. Het is precies de plek waar de vraagstukken samenkomen die hem bezighouden: doorstroom, zij-instroom, kwaliteit, opleiden, lerarentekort en continuïteit. De dagelijkse praktijk waarin richting gekozen moet worden.
‘Als je wilt weten welke kant het op gaat, moet je er aan de voorkant bij zijn. Door mee te denken en mee te werken, zie je wat er echt gebeurt.’
Vanaf het begin is hij betrokken bij Onderwijsregio Midden-Nederland. Eerst in de opstartfase, later als lid van de regiegroep. Zijn motto daarbij is eenvoudig en daadkrachtig: ‘Als je erin gelooft dat het anders moet, dan doe je mee.’
Aan tafel
In de regiegroep zit hij namens de aangesloten scholen van Fluenta en namens Transvita. Die combinatie vraagt om schakelen tussen perspectieven: wat scholen nodig hebben, wat regionaal werkt en wat uitvoerbaar blijft. Zijn bijdrage zit vooral in luisteren, afwegen en het naast elkaar leggen van verschillende invalshoeken. Daarvoor zit hij graag aan tafel met bestuurders, opleiders en partners uit de regio.
Samenwerken is voor hem een werkvorm. Een praktische manier om met complexe vraagstukken om te gaan. Samen kijken wat haalbaar is, en dat vervolgens organiseren. Zo voorkom je dat iedereen hetzelfde vraagstuk afzonderlijk probeert te managen. Met elkaar en van elkaar leren houdt het geheel in beweging.
Wat er gebeurt in de onderwijsregio?
De onderwijsregio brengt mensen bij elkaar die elkaar anders minder vanzelfsprekend tegenkomen. Gesprekken ontstaan en afspraken worden gemaakt. Dat levert samenhang en richting op.
In de samenwerking met Onderwijsregio Utrecht Stad werd dat concreet. Vanuit het perspectief van studenten is gekeken waar afspraken beter op elkaar konden aansluiten. Zo ontstonden gezamenlijke keuzes over stagevergoedingen, nog voordat dit landelijk werd vastgelegd. Ook in het opleiden binnen de onderwijsinstellingen wordt gewerkt aan meer samenhang, zodat studenten minder verschillen ervaren tussen regio’s en organisaties.
Daarnaast is de inrichting van subregio’s een mooi voorbeeld van ontwikkeling binnen de regio. De onderwijsregio is groot. Door samenwerking kleiner te organiseren, blijft het werkbaar en herkenbaar. Wat lokaal goed werkt, blijft behouden. Wat regionaal aandacht vraagt, krijgt daar een plek.
Transvita in de praktijk
Harry’s betrokkenheid bij Transvita staat los van de onderwijsregio, maar sluit aan bij de manier van werken die hij omarmt: meedenken, meepraten, meewerken. Transvita is een samenwerkingsverband waar scholen bewust voor kiezen, omdat het helpt om personeelsvraagstukken samen en zorgvuldig te organiseren.
De onderwerpen zijn zowel praktisch als beleidsmatig van aard: vervanging, personeelsbeleid, zij-instroom. Besturen doen mee vanuit de overtuiging dat sommige dingen samen beter te organiseren zijn dan alleen.
Bezwaren over het aanwakkeren van verloop spelen voor hem geen hoofdrol. Mensen bewegen altijd, ziet hij. Ook zonder samenwerking. Dan is het belangrijker om je organisatie zo neer te zetten dat mensen willen blijven, dan om beweging te willen voorkomen. De doelstellingen van Transvita passen wat dat betreft bij hoe hij het onderwijs kent: samen regelen wat nodig is, zodat scholen en mensen verder kunnen.
Intrinsieke motivatie
Op de vraag naar zijn drijfveer maakt hij het antwoord niet groter dan nodig. Hij voelt zich thuis in het onderwijs en zet zich graag in voor kwaliteit en continuïteit.
Zijn manier van aanwezig zijn is voelbaar. Hij sluit aan, luistert, denkt mee en kijkt wat binnen de bestaande werkelijkheid mogelijk is. Hij werkt graag in een omgeving waar mensen zijn. Met deze dynamiek om zich heen ontstaan gedachten en krijgen ideeën vorm.
Het is voor Harry de Vink duidelijk dat de onderwijsregio een verbindende functie vervult. Mensen wisselen perspectieven uit en kijken samen vooruit, in plaats van ieder afzonderlijk met hetzelfde probleem bezig te zijn.
Voor hem is dat dé manier van werken.
Aanwezig zijn, meedenken, meebewegen.
Wil je verder komen, dan is samenwerking een middel.
En daar sluit Harry zich letterlijk bij aan.
